«Κωστή μου, κράτα γερά»!
Συνεργάστηκαν περισσότερο από μισό αιώνα, μια και οι στίχοι του μεγαλύτερου εν ζωή Ελληνα δημιουργού, του Κώστα Βίρβου, συνοδεύονταν σε δεκάδες δίσκους από τη φωνή της θρυλικής Καίτης Γκρέυ.
Ωστόσο τα προβλήματα υγείας που αμφότεροι αντιμετώπιζαν τα τελευταία χρόνια τούς είχαν αναγκάσει να βρίσκονται μακριά. Δεν έπαψαν ποτέ όμως να έχουν τηλεφωνική επικοινωνία, αφού η οικογένεια του σπουδαίου δημιουργού βρισκόταν πάντα στο πλευρό της Γκρέυ. Ομως και εκείνη είχε πάντα στη σκέψη της τον άνθρωπο που υπέγραψε πολλές από τις επιτυχίες της. Ο γολγοθάς που ανεβαίνει όμως τον τελευταίο καιρό ο Ελληνας στιχουργός ήταν η αφορμή ώστε η ερμηνεύτρια, που έχει αποφασίσει εδώ και χρόνια να μείνει εκτός καλλιτεχνικής δράσης, να τον επισκεφτεί ανήμερα την ονομαστική εορτή του. Τα χέρια της έτρεμαν και τα βουρκωμένα μάτια της μαρτυρούσαν τον πόνο της για τον πάλαι ποτέ συνεργάτη της.
Στην πόρτα του σπιτιού του στον Αλιμο περιμένει την Καίτη Γκρέυ ο φύλακας άγγελος του Κώστα Βίρβου, η αγαπημένη σύζυγός του Καίτη. Οι δύο γυναίκες αγκαλιάζονται, ενώ η τραγουδίστρια ζητεί επίμονα να δει τον πολυαγαπημένο της στιχουργό.
Μέσα από το δωμάτιο του σπιτιού του, όπου παραμένει καθηλωμένος εδώ και αρκετές εβδομάδες, ακούγονται τραγούδια. Τραγούδια που εκείνος έχει γράψει για δεκάδες καλλιτέχνες.
Του φιλάει τα χέρια
Η Καίτη Γκρέυ ακολουθεί τους ήχους και μόλις βλέπει διασωληνωμένο τον φίλο και παλιό συνεργάτη της πέφτει στα γόνατα και του φιλάει τα χέρια. «Προσκυνώ την Ελλάδα του Κώστα Βίρβου, του μεγαλύτερου στιχουργού. Πάνω σου, Κωστή μου, στηρίζεται και θα στηρίζεται στους αιώνες το ελληνικό τραγούδι» του λέει και ξεσπάει σε λυγμούς. Δίπλα της βρίσκονται η Καίτη Βίρβου και η πολυαγαπημένη του κόρη, Μαρία. «Εχω πει ένα καράβι τραγούδια του Κώστα. Δεν υπάρχει πιο ολοκληρωμένος στιχουργός» λέει εκείνη και θυμάται συγκλονιστικές στιγμές στην Columbia, στην Odeon. Η ώρα του αποχαιρετισμού έρχεται. «Κωστή μου, κράτα γερά. Θα έρθω ξανά σύντομα» τον αποχαιρετά και του φιλάει ακόμη μία φορά τα χέρια δακρυσμένη.
Νίκος Νικόλιζας
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου