Το εξοχικό σπίτι της στην Αρκαδία παραβίασαν άγνωστοι και η Μαίρη Μηλιαρέση δημοσιοποίησε η ίδια το γεγονός μέσω των social media. Μιλώντας σήμερα στον Θανάση Πάτρα αναφέρθηκε στο πως πληροφορήθηκε το γεγονός, αλλά και πως αυτό δεν ήταν μεμονωμένο.
«Είναι ένα σπίτι που έχω από γιαγιά και παππού και πηγαίνω από πολύ μικρό παιδάκι και κάνω διακοπές το καλοκαίρι.Αυτό το σπίτι είναι ένα εξοχικό, δεν μένει κανένας όλο τον χειμώνα. Είναι ένα χωριό το οποίο ποτέ ποτε πριν δεν έχει σημειωθεί τέτοιο συμβάν. Θυμάμαι μια ολόκληρη ζωή που αφήναμε τα αυτοκίνητα μας ανοιχτά, τα κλειδιά πάνω στην πόρτα.
Με παίρνει τηλέφωνο μία φίλη μου από το χωριό και μου λέει πέρασε η ξαδέλφη μου από το σπίτι σου και είδε την πόρτα παραβιασμένη, κάτι πρέπει να έχει γίνει. Της λέω «σε παρακαλώ πάρα πολύ πήγαινε να δεις να μου πεις τι γίνεται». Με παίρνει την επόμενη μέρα μου λέει «φοβόμουν να μπω μέσα στο σπίτι, μπήκα με προσοχή κλωτσώντας την πόρτα και είδα τα πάντα έξω». Της λέω «εντάξει δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι άλλο», ανέβηκα εγώ την Κυριακή και αντίκρυσα αυτή την εικόνα. Δεν βρήκαν τίποτα να πάρουν. Βρήκα τα πάντα έξω, κουβέρτες, παπλώματα, χαλιά, πετσέτες, όλα τα συρτάρια έξω. Το μόνο πρόβλημα μου αυτή τη στιγμή είναι ότι για να πάει να μείνει κάποιος σε αυτό το σπίτι πρέπει να ξαναπλύνει τα πάντα από την αρχή και βέβαια η ζημιά της πόρτας. Τώρα αν έχουν παρει μικροπράγματα δεν είμαι σε θέση να ξέρω γιατί όταν θα χρειαστείς κάτι και δεις ότι λείπει, τότε το καταλαβαίνεις. Είναι άγριο όμως να βλέπεις τα ρούχα σου τα πράγματα σου παραβιασμένα από άγνωστους.
Μέσα στα σπίτια που ανοίχτηκαν αυτές τις ημέρς τις γιορτινές, δεν ήταν μόνο το δικό μου, έμαθα ότι σε ένα σπίτι υπήρχε και μία γιαγιά μέσα της οποίας της φέρθηκαν άσχημα, της κλείσαν το στόμα, την τραυματίσαν στο δέσιμο, κάτι τύποι με κουκούλες. Είμαι σίγουρη όμως ότι η αστυνομία εκεί στο χωριό θα είναι σε σωστό δρόμο»
«Είναι ένα σπίτι που έχω από γιαγιά και παππού και πηγαίνω από πολύ μικρό παιδάκι και κάνω διακοπές το καλοκαίρι.Αυτό το σπίτι είναι ένα εξοχικό, δεν μένει κανένας όλο τον χειμώνα. Είναι ένα χωριό το οποίο ποτέ ποτε πριν δεν έχει σημειωθεί τέτοιο συμβάν. Θυμάμαι μια ολόκληρη ζωή που αφήναμε τα αυτοκίνητα μας ανοιχτά, τα κλειδιά πάνω στην πόρτα.
Με παίρνει τηλέφωνο μία φίλη μου από το χωριό και μου λέει πέρασε η ξαδέλφη μου από το σπίτι σου και είδε την πόρτα παραβιασμένη, κάτι πρέπει να έχει γίνει. Της λέω «σε παρακαλώ πάρα πολύ πήγαινε να δεις να μου πεις τι γίνεται». Με παίρνει την επόμενη μέρα μου λέει «φοβόμουν να μπω μέσα στο σπίτι, μπήκα με προσοχή κλωτσώντας την πόρτα και είδα τα πάντα έξω». Της λέω «εντάξει δεν χρειάζεται να κάνεις κάτι άλλο», ανέβηκα εγώ την Κυριακή και αντίκρυσα αυτή την εικόνα. Δεν βρήκαν τίποτα να πάρουν. Βρήκα τα πάντα έξω, κουβέρτες, παπλώματα, χαλιά, πετσέτες, όλα τα συρτάρια έξω. Το μόνο πρόβλημα μου αυτή τη στιγμή είναι ότι για να πάει να μείνει κάποιος σε αυτό το σπίτι πρέπει να ξαναπλύνει τα πάντα από την αρχή και βέβαια η ζημιά της πόρτας. Τώρα αν έχουν παρει μικροπράγματα δεν είμαι σε θέση να ξέρω γιατί όταν θα χρειαστείς κάτι και δεις ότι λείπει, τότε το καταλαβαίνεις. Είναι άγριο όμως να βλέπεις τα ρούχα σου τα πράγματα σου παραβιασμένα από άγνωστους.
Μέσα στα σπίτια που ανοίχτηκαν αυτές τις ημέρς τις γιορτινές, δεν ήταν μόνο το δικό μου, έμαθα ότι σε ένα σπίτι υπήρχε και μία γιαγιά μέσα της οποίας της φέρθηκαν άσχημα, της κλείσαν το στόμα, την τραυματίσαν στο δέσιμο, κάτι τύποι με κουκούλες. Είμαι σίγουρη όμως ότι η αστυνομία εκεί στο χωριό θα είναι σε σωστό δρόμο»
Πηγή
0 σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου